لمحرّره « 1 » نايد آن شام كه فرداش بود ماه صيام * چشم ما و رخ يار و لب ما و لب جام قامت دلكش محبوب مفاتيح نجاح * طلعت مهوش مقصود مصابيح ظلام شب و شيراز و شباب و شعف [ و ] شمع و شراب * شادى شاهد و شوق و شكر و شرب مدام سرگران گشته بنفشه ، گل خيرى مخمور * لاله بر كف قدح و نرگس رعنا با جام مطرب از سرعت مى فرق نمىداند كرد * كه ره پرده كدامست وره خانه كدام مىزند بر سر دل ز كمان خانه چشم * تير مژگان و نداند كه النّاس نيام آخر اى مجلسيان خرقه كلافى ببريد * مىبياريد و بنوشيد و تلك الأيّام از مى سرخ سيه‌روى شدم چند برم * در حريم سر كويت ز وفادارى نام * * * مجلس مستان و هواى چمن * بوى گلستان و نسيم سمن

--> ( 1 ) اين كلمه به ظاهر اين گونه خوانده مىشود .